گلدسته های غرق دعا را خبر کنید

کرده کبوتران حرم را سیاه پوش

او رفته جامه های عزا را خبر کنید

حال ستاره های من اصلا درست نیست

آن ابرهای بی سر و پا را خبر کنید

قد قامت الصلاه نمی اید او دگر

قد قامت صفیر صدا را خبر کنید

او رفته است و عشق به پایان رسیده است

ای کودکان کوفه خدا را خبر کنید.

گریه را روی گریه میبارم  روی دامان مادرم برگرد

چقدر دوستت نگفتم ها چقدر از تو یاد های بزرگ

شعر را بی بهانه میگویم  پر شده از شما سرم برگرد

آی سیو پشت در و گریه ی زن های خانم تو گریه ممنوع است

هیس دیگر جلو نیا لطفا نه عقب تر برو یه کم برگرد

های خانم کجا؟ اتاق عمل  سبز قرمز سیاه میپوشم

سبز قرمز شما نه هی خانم من مگه با تو نیستم بر گرد

من مگه با تو نیستم ؟ آنجاست زیر ان پارچه لحاف سفید

نه نفس میکشد ببین دکتر گل برایت می آورم ...برگرد

نه جلو تر نمی روم دکتر خواب بیمار ما چه سنگین است

او صدای مرا که میشنود؟ نه فهیمه؟ نه خواهرم؟ ...برگرد

مینشینم کنار این سلول زیر آن لامپ های نورانی

تا بگوید که حال من بد نیست تا بگوید که بهترم برگرد

با درد خسته گانت درمان چه کار دارد؟

با وصل کشته گانت هجران چه کار دارد؟

در لعل تست پنهان صد گونه آب حیوان

از بی دلی لب من با آن چه کار دارد؟

هم دیده ی تو باید تا چهره ی تو بیند

کانجا که آن جمال است انسان چه کار دارد؟

وهم از دهان تنگت هرگز نشان نیابد

با خاتم سلیمان شیطان چه کار دارد؟

جان من از لب تو مانا که یافت ذوقی

ور نه خیال جاوید با جان چه کار دارد؟

دل میتپد که بیند در دیده روی خوبت

ورنه برید زلفت پنهان چه کار دارد؟

عاشق گر از در تو نشنید مرحبایی

چون حلقه بر در تو چندان چه کار دارد؟

گر بر درت نیایم شاید که باز پرسند

پوسیده استخوانی با خوان چه کار دارد؟

در دل که عشق نبود معشوق کی توان یافت؟

جایی که جان نباشد جانان چه کار دارد؟

در دل غم عراقی وانگاه عشق باقی

در خانه ی طفیلی مهمان چه کار دارد؟